Pieniny to pas skałkowy w kształcie łuku o długości 35 km oraz 3,5-6 km szerokości. Graniczy on od północnego-zachodu z Gorcami, a od północnego-wschodu z Beskidem Sądeckim. Najwyższym szczytem jest Wysoka (1050 m n.p.m.), położona nad niezwykle malowniczym Wąwozem Homole. Najstarsze utwory geologiczne Pienin pochodzą z okresu jury i kredy. Wówczas teren obecnego ich masywu znajdował się poniżej powierzchni morza, a wypiętrzył się ponad powierzchnię dopiero u schyłku kredy. W miocenie miały miejsce kolejne ruchy fałdowe.

Pieniny dzielimy na trzy części: Pieniny Spiskie, Pieniny Właściwe oraz Małe Pieniny. Pod względem turystycznem najbardziej atrakcyjne są Pieniny Właściwe, które obejmują masyw Trzech Koron, Macelaka oraz Sokolej Perci która obejmuje m.in. Czertezika i Sokolicę.
Klimat w Pieninach należy do łagodnych w porównaniu z innymi sąsiednimi pasmami górskimi. Wyróżniamy tutaj dwa piętra klimatyczne: piętro umiarkowanie ciepłe (do wysokości 520 m n.p.m.) oraz piętro umiarkowanie chłodne (powyżej 520 m n.p.m.). Pod względem zachmurzenia okazuje się, że najlepszym miesiącem do turystyki jest wrzesień a najgorszy listopad. Omawiany obszar charaktryzuje się dość niskimi średnimi sumami opadów oraz niewielką ilością dni deszczowych. Wielkości roczne kształtują się od 690 - 850 mm w dolinie Dunajca do 1095 mm na Wysokich Skałkach i bardzo nierównomiernie rozkładają się w poszczególnych porach roku.